آدما از جنس برگند، گاهي سبزند، گاهي پائيزن و زردند. زمستون ديده نميشن. تابستون سايبون سبزند. آدما خيلي قشنگن حيف كه هر لحظه يه رنگن
آدما رنگ و وارنگن
بعضيهاشون چه قشنگن
يا سياهن يا سفيدن
خيليهاشون پُرِه دردن
کسي در فکرِ اونا نيست
نميپرسه چرا زردن
شايد افتاده بدام و اهل وافورَن و گردن
شايد از فقر و فلاکت اونا در چنگالِ مرگن
خيليها از همه رنگن
کلک و زبرو زرنگن
ظاهرن عابدن
امّا با خُدا در سَرِ جنگن
This entry was posted on ژوئن 7, 2008 at 9:21 ق.ظ and is filed under جملات قصار . شما میتوانید دنبال کنید و پاسخ بدهید به ورودیهای فیدبک RSS 2.0
You can leave a response, or trackback from your own site.